| Sık sorulanlar |
|
|
Mutistik davranislarin en geç ergenlikle beraber ortadan kaybolma olasılığı var. Ama pedagojik veya terapotik bir yardım olmadan, bireyin kendine güveni zedelenebilir, dilsel ve nesnel (pragmatik) yetersizlik duyguları tehlikeli bir boyuta ulaşabilir1. Buna ilaveten birey kendisini toplumdan soyutlayabilir. Suskunluğun ağır sonuçları okulda daha açık bir şekilde gözlenebilir. Mesleki gelecek veya sosyal beceriler tümden veya kısmen sekteye uğrar. Sözel olarak iletişim kurmadan bir meslegi icra etmek neredeyse imkansizdir. Tanıdığım total mutist biri, hiç konuşmadan üniversiteyi bitirmiş, ama işe girdikten bir süre sonra bunu tekrar bırakmak zorunda kalmıstı.
Selektif mutizm terapisinin ne kadar süreceğini önceden tahmin etmek oldukça zordur. Gerek çoçuğun ve terapistin motivasyonu, gerekse anne-babanın bunları desteklemesi terapi süresinde önemli bir rol oynar. Burada danışan yakınlarının dikkat etmesi gereken önemli noktalar var. Değişim çok ağır ve çok küçük adımlarla gelir ve bunun içinde anne-babanın veya danışan yakınlarının tutarlı davranmaları terapisti ve danışanı ciddi bir şekilde desteklemeleri gerekir. Terapistin diğer disiplinlerle (çocuk doktoru, psikiyatrist, öğetmen v.b.) nasıl bir dayanışma sergilediği ve nasıl yardım aldığı terapinin geleceğni belirleyen en önemli faktörlerdendir. Selektif mutizmin tedavisinde özellikle ülkemizde ciddi bir sekilde ilaç tedavisine başvurulduğu bilinmektedir. Bunun önemli nedenlerinden bir tanesi mutizm tedavisi yapan yeterli profesyonelin olmaması veya olanlara ulaşılamamasıdır. Selektif mutizm terapisinde ilaç ve terapi paralel yürütülürse süreç daha hızlı gelişir. Herzaman için önerilen bir durum değilidir. İlaç tavsiyesi uzman psikiyatrist tarafından verilen bir karardır. |
